Kamperen met kids
Onze avonturen!
Tynaarlo
Tynaarlo (NL) 11 augustus – 13 augustus 2018
Pipo de clown en Mamaloe!
De laatste kampeertrip van 2018. Dichtbij huis deze keer en wel op Mini Camping ’t Groene Veld in Tynaarlo bij familie Blaauw. Rond 12:00 zijn we gearriveerd op de camping. Ingecheckt bij Renate die ons het kampeerveld liet zien. Wij hebben een mooi plekje gezocht. Een mooi groot kampeergeld met aan de rand de kampeerplekken. Er staat ook een Pipowagen, een klassieke vouwwagen en een toercaravan die gehuurd kunnen worden. Het sanitair is prima in orde en er is zelfs een schuur voor de fietsen. Het begon een beetje te regenen en daarom eerst maar een broodje gegeten in onze minicamper. Het werd weer droog en na onze spullen te hebben uitgepakt zijn we op de fiets gestapt. Een klein rondje van 53,6 km bleek bij terugkomst. Onderweg bij het ’t Wapen van Norg koffie gedronken. Wij zagen nog een vos in de weilanden en werden verrast door een wielrenwedstrijd. Rond 17:00 waren we weer terug bij de camping en werden verrast door de komst van Marco & Claudia. Na wat te hebben gedronken bij de minicamper zijn we naar Ribhouse Texas gereden. Daar stond Gerbert ons op te wachten en hebben we de verjaardag van Ricardo alvast gevierd die de volgende dag jarig zou zijn. We werden om 23:00 weer bij de camping afgezet en was het tijd om te gaan slapen.
De volgende ochtend zijn we naar het ontbijt weer op de fiets gestapt. We hadden en rondje uitgestippeld van 68,3 km. De route zou ons ook door Assen leiden. Halverwege hebben we bij Hotel Karsten geluncht, hebben diverse hunnebedden gezien en zijn nog even wezen struinen op de rommelmarkt. Het was een lange rit en rond 17:00 waren we weer bij de camping. In Zuidlaren hebben we ’s avonds samen met pap en mam bij Cosineros gegeten in Zuidlaren.
Alweer de laatste dag. Eerst weer lekker ontbeten. Daarna onze spullen weer bij elkaar gepakt, afscheid genomen en toen richting Veenhuizen gereden. Daar hebben we het Nationaal Gevangenismuseum bezocht. Een leuk museum en zeker de moeite om te bezoeken. Wij waren rond 15:30 weer thuis in Leek.
Familie Blaauw
Hartelijk dank voor de gastvrijheid!
Alle foto’s zien van Tynaarlo….?
Klik hier!
Sainte-Marie-du-Mont
Sainte-Marie-du-Mont (F) 23 juli – 26 juli 2018
Dag 1
Om half 9 ontbeten en de tent ingepakt. Rond 10 uur zijn we bij de camping weggereden. Bij Point-de-Hoc waren we rond 11:00 uur. Een indrukwekkend schouwspel wat zich daar in de Tweede Wereld Oorlog heeft afgespeeld. Tegen half 1 waren we op de laatste camping van deze vakantie; Camping Utah Beach. Een grote gemengde camping met vaste plaatsen en kampeerplaatsen. Snel de tent opgezet en hebben we bij de zee gekeken en zelfs even gezwommen. Rond 15:00 zijn we naar het Utah Beach Landing Museum gelopen. Hier wordt in chronologische volgorde het verhaar verteld van de landing op Utah Beach. In het museum staat zelfs een B-26 bommenwerper. Na het bezoek aan het museum hebben we bij de camping een hamburger gegeten met friet en ’s avonds bij het live-muziek genoten van enkele cocktails.
Dag 2
Rond 10:30 op de fiets gestapt richting Carentan. Helaas bleek het stadje een beetje uitgestorven. We hebben er even rondgekeken en zijn toen weer op de fiets gestapt. Onderweg kwamen we een Lidl tegen en hebben daar enkele boodschappen gedaan. Op de terugweg zijn we gestopt bij de D-Day Experience. En of het een ervaring was! Je komt in een vliegtuig te zitten die onderweg is naar Frankrijk om parachutisten te droppen. Het komt erg realistisch over. In het “oude” museum “Dead Man’s Corner museum” zijn een aantal kamers ingericht zoals zij vroeger gebruikt werden door de Duitsers. Omdat we de dag die ochtend anders ingepland hadden en nu dus tijd over. Zijn we doorgefietst naar Sainte-Marie-Eglise en jawel de parachutist hangt nog steeds aan de kerktoren. We hebben ook het Airborne Museum bezocht. Met een tablet word je door het hele museum geleid. Via de tablet krijg je veel achtergrond informatie. Een mooi museum. Op onze fietstocht terug hebben we onderweg vlees gekocht voor de BBQ.
Dag 3
Vandaag hebben we lekker rustig aan gedaan. Om 10:45 zaten we op de fiets richting Battery Crisbecq. Het is een Duits bunkercomplex die men deels weer opnieuw heeft “opgebouwd” en ingericht. Toen de geallieerden het complex hebben ingenomen was het kanon nog intact. Helaas door een foutje is de boel toch ontploft. De schade is duidelijk te zien. Na on bezoek zijn we langs de kust verder gefietst naar Quineville . Hier hebben we bij een broodje gegeten en het World War 2 museum bezocht. Hier veel schaalmodellen en een straat ingericht zoals het in een Frans stadje geweest moet zijn. Indrukwekkend! Via een andere fietsroute weer terug gefietst naar de camping. Hier aangekomen hebben we de voortent alvast ingepakt en in het restaurant een pizza gegeten. Die avond zijn we ook nog even naar zee gelopen.
Alle foto’s zien van Sainte-Marie-du-Pont….?
Klik hier!
Donderdag 26 juli zijn we rond 10 uur vertrokken en kwamen rond 21:00 uur weer aan in Groningen. Helaas de vakantie zat er weer op.
Rare tijden
We leven op het moment in rare tijden. De wereld is in de greep van het Coronavirus. Een goot deel van de landen zit in lockdown. In Nederland zitten we momenteel in een intelligente lockdown. Het geeft je nog enigszins bewegingsvrijheid. Esther werkt in de zorg, een vitaal beroep, en moet dus de contacten zoveel mogelijk beperken om besmetting te voorkomen. Lianne valt in een risicogroep en is dus gewoon thuis. Ik pas mijn rooster aan dat van Esther en zo komen we de weken wel door.
Normaal gesproken zouden we nu aan het brainstormen zijn wat we met de vakantie gaan doen. Wij hebben al een weekje geboekt eind augustus bij Landal Lommerbergen.
Kamperen met de minicamper
Het idee was om er toch ook nog een aantal keren met de minicamper op uit te trekken. Proberen of we met z’n drieën kunnen kamperen in de camper. De een met de camper de andere er met de auto achteraan. Uiteraard lekker dichtbij, fietsen mee samen met de fietskar die in de schuur staat.
Als dit bevalt zou de bijrijdersstoel vervangen moeten worden door een bank, zodat we officieel met drie personen in de camper mogen rijden en dus gewoon met alleen de camper op pad kunnen.
Helaas gezien de maatregelen op dit moment zit dit er voorlopig niet in. Omdat we nu best wel veel vrije tijd hebben, sporten en dansen kan niet meer, weinig tot geen sociale contacten, geeft dit wel de mogelijkheid om de site weer even bij te werken en dat ben ik nu ook druk aan het doen zoals jullie wellicht al gezien hebben.
New car in Town
Een gezinsauto is een feit!
Het moest er een keer van komen. De Fiesta werd een beetje krap. Indien de kinderwagen mee moest, was de kofferbak ook vol. Onze eerste insteek was een Renault Clio Estate. Een stationwagon maar toch nog klein qua formaat. Helaas konden wij er met de verkopende partij niet uitkomen qua inruilprijs van de Fiesta. Toen kwam er hier bij de plaatselijke garage Ford Smidts Tolbert, waar onze auto al jaren in onderhoud en gekocht is, een mooie Ford Focus Wagon uit 2011 met 106.000 op de teller binnen. Zowel Esther als ik vonden dit een prima alternatief voor een Renault en het gaf ons ook meer vertrouwen qua garage (al bijna 20 jaar klant).
Ik heb gelijk contact gezocht met de garage om een proefrit te regelen. Het zou mijn vijfde Ford gaan worden. (Ford Fiesta XR2 uit 1985, Ford Escort CLX uit 1991, Ford Fiesta Sport uit 2000 en de laatste Ford Fiesta Sport uit 2006)
Op zaterdag 19 oktober konden wij een proefrit maken en werden het al snel eens over de inruil van de Fiesta. Het interieur is zeer netjes en ook het exterieur ziet er nog prima uit. De auto rijdt prima. Het was zelfs mogelijk om de auto gelijk maandag mee te nemen op onze vakantieweek. De auto zal 11 november nog even terug gaan naar de garage voor een beurt en komende de winterbanden van pap en mam er gelijk onder.
Bij het inpakken maandag bleek al dat de auto velen maler ruimer is dan de Fiesta. Alle bagage paste zonder meer achter in de kofferbak en er was nog ruimte over. In de Fiesta hadden we een deel thuis moeten laten waarschijnlijk. Wij denken dat we met deze auto weer een aantal jaren vooruit kunnen en wellicht zal dan de zesde Ford zijn intrede gaan doen.
Lianne Mulder
Welkom lief meisje
“We willen je de zon laten voelen.
Laten horen hoe een vogel fluit.
Hoe de zee je kan verkoelen
en hoe heerlijk het bos ruikt.”
Lianne Mulder
6 augustus 2019 18:33 | 3340 gram | 52 cm | UMCG Groningen
Verbouwing zolder
Twee slaapkamers erbij!
We wonen nu bijna een jaar in Leek. Het bevalt ons prima. Met het blije nieuws van de zwangerschap moest er uiteraard ook iets in huis gebeuren. Ons huis telde 2 slaapkamers en een gigantische zolder. Met een kindje in het verschiet heeft ons doen besluiten om toch de zolder aan te pakken. Na een bezoekje aan de buren die in oktober hun zolder hebben verbouwd, werd het al snel duidelijk dat er met gemak twee extra kamers gecreëerd konden worden. Daarnaast zou er genoeg hoogte overblijven om ook nog een zolderberging boven deze slaapkamers te creëren.
Zelf klussen of laten doen….. Na een overweging toch besloten om de verbouwing te laten doen. Zelf dakramen plaatsen is niet onze specialiteit en ook vanwege de veiligheid om boven de slaapkamers een beloopbare vliering te maken hebben wij burglerbouw ingeschakeld. Gerko en vader zijn 1 april begonnen.
Na dag 1 zag de zolder er al compleet anders uit:
Aan het einde van dag 2 werden de contouren van de kamers al duidelijk. De eerste gipsplaten zaten al tegen de muur en ook de zoldervloer stond op de muren.
Op dag 3 werd de elektrische installatie aangepakt en verscheen het eerste dakraam in het dak:
Het was al een stuk lichter op zolder en er zou nog veel meer licht komen. Op dag 4 werd het tweede grotere dakraam geplaatst en werd er gestart met het afwerken:
De laatste afwerkingen op dag 5 en de verbouwing zat erop. Nu nog de wand en vloerafwerking:
Weekje Texel
Genieten van een lange week op Texel!
Kamperen op boerencamping De Razende Bol;
“Boerencamping De Razende Bol is gelegen achter ons bloembollenbedrijf en is ruim opgezet en omheind. Er is plaats voor 15 kampeereenheden. Zowel campers, caravans als tenten zijn van harte welkom. In 2017 hebben we een plek gereserveerd waar max. 4 kleine trekkerstentjes kunnen staan. Daarbij staat een huisje waarin gekookt kan worden, potten en pannen zijn aanwezig.”
Onze minicamper kan weer van stal en gaat de zee over deze keer. De eerste vakantieweek is geboekt. Allereerst een weekendje in een Landal Park met de Brouwers en daarna geen we nog een weekje verder uitwaaien op het eiland. Uiteraard hebben we weer gekozen voor een leuke kleine camping.
De recencies zijn lovend! We vergeten de fietsen niet, want die gaan natuurlijk gewoon weer mee achter op de minicamper. Hopelijk volgen er de komende weken nog wat mooie droge weekenden, want het begint aardig te kriebelen.
Babynieuws!
Half augustus worden we papa en mama!
De wereld mag het weten. Wij verwachten een kindje halverwege augustus. Hij/ zij heeft zichzelf al laten fotograferen.
Er breken spannende tijden aan de komende maanden. Het leven zal er waarschijnlijk iets anders uit gaan zien en er zullen ook gevolgen zijn voor de minicamper en onze vakanties.
Wordt vervolgd!
Zomer 2018: Tracy-sur-Mer (F)
Tracy-sur-Mer (F) 19 juli – 23 juli 2018
Dag 11
’s Ochtends de tent weer ingepakt en rond 10:00 weg gereden. In het dorpje goedkoop weten te tanken en nog enkele boodschappen gedaan. Na een vrij korte rit van ongeveer 140 km kwamen we rond 13:00 uur aan op Camping Les Bas Carreaux. Een leuke kleine camping net buiten het dorpje Arromanches-les-Bains (Gold Beach). Gelukkig hadden we gereserveerd want de camping stond helemaal vol. Na alles te hebben uitgepakt de fietsen gepakt en richting het dorp gefietst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hier de grootste kunstmatige haven “Mulberryhaven” van de geallieerden. Na D-Day werd hier middels oude schepen en betonnen petons een haven gevormd. De onderdelen werden in het geheim in Engeland gefabriceerd en met sleepboten richting de kust vervoerd. Een deel van de betonnen golfbrekers liggen nog op hun plaats. Het is een indrukwekkend gezicht als je op het strand staat. Aangekomen in het dorpje hebben we twee musea bezocht;
- Het Landingsmuseum (Musée du Débarquement); Voornamelijk een museum over de landing op Gold Beach en het creëren van de Mulberryhaven. Het is een klein museum, maar zeker de moeite waard. Vooral de bewegende maquetes van de Mulberryhaven zijn indrukwekkend om te zien.
- Arromanches 360; Het museum geeft in 360 graden beeld het verloop van de oorlog weer. Zeker een aanrader om te bezoeken.
Na alle indrukken hebben we in het dorp gegeten (Bar de Six Juin) en zijn rond 20:00 weer terug gegaan richting de camping. Een hele klim want ook hier was het strand een flink stuk lager gelegen dan de camping.
Dag 12
Regen! Terwijl het in Nederland over de 30 graden was, regende het bij ons. Om 9 uur stond de bakker op de camping en na het ontbijt en een aantal potjes Rummikub werd het rond 12:00 droog. De avond ervoor een route uitgestippeld om met de fiets richting het Memorial Museum of Omaha Beach te fietsen. Tijdens de fietstocht de Amerikaanse begraafplaats bezocht. Een plek waar je stil wordt. Bijna 10.000 Amerikaanse soldaten liggen hier begraven die hun leven gaven voor de bevrijding van Europa. Na het bezoek zijn we verder gefietst richting het museum. Ook weer een leuk museum. Niet veel nieuwe wetenswaardigheden, maar toch weer anders dan de andere. We zijn nog even verder gelopen richting het strand om het Omaha Beach memorial te bekijken. Je wilt er niet bij stilstaan hoe het strand er in de tweede wereldoorlog uitgezien moet hebben. Na een snelle verlate lunch, onze meegebrachte broodjes, werd het tijd om weer terug te fietsen. Op de weg terug zijn we gestopt bij Battery Longes-sur-Mer. Een Duitse stelling met gigantische kanonnen. Een groot deel van de kanonnen is nog in tact. Zelfs het uitkijkpunt op de klif is nog helemaal “gaaf”. Het geeft een goed beeld hoe de Duitsers de kusten vol hadden gebouwd. Rond 19:00 kwamen we weer aan op de camping. Een flinke fietstocht. Bij de camping stond een standje met Normandisch eten. Hier hebben we uiteraard gebruik van gemaakt en het smaakte heerlijk. ’s Avonds zijn we nog even richting het dorp gelopen.
Dag 13
Rond 09:00 ontbeten. Esther heeft nog wat kleding gewassen. Tegen 11:00 uur op de fiets gestapt om Bayeux te verkennen. Een leuke fietsroute. In Bayeux bleek naast de gewone warenmarkt ook nog een braderie in het centrum te zijn. Het was dus behoorlijk druk in de straten. Na over de warenmarkt te zijn gelopen met levende krabben, kreeften, kippen en konijnen zijn we het centrum ingelopen.
Tijd voor koffie! Bij een prachtig banketbakkertje Queen Matilda hebben we koffie met gebak gedronken. Na de koffie verder gelopen over de braderie en de Notre Dam bezocht. Een mooie kerk met een prachtig orgel.
We zijn verder gelopen en het Museum of the Battle of Normandy bezocht. In het museum een mooi overzicht per dag hoe de bevrijding verliep. Tal van voertuigen en materieel allemaal met hun eigen verhaal. Indrukwekkend. Een mooi museum. Na ons bezoek hebben we de Begraafplaats bezocht van de Britse soldaten. Tijdens de looptocht kwamen we ook nog langs het veld met zuilen met alle namen van verslaggevers die tijdens oorlogen omgekomen zijn.
Rond 16:30 zijn we weer richting de camping gegaan en werden we in Arromanches getrakteerd op een brassband die door de straten liep.
Uiteindelijk lekker gegeten bij Restaurant Le Pappagall. ’s Avonds op de camping nog even genoten van een drankje bij de camper.
Dag 14
Een stranddag! Het was gelukkig eb en dus ook strand. Nadeel is dat de zee dan ook een vrij stuk lopen is. Heerlijk genoten van het strand. Het gaf mij ook de kans om de resten van de Mulberry haven beter te bekijken. Het blijft indrukwekkend hoe men in zo’n korte tijd een kunstmatige haven heeft kunnen bouwen. Het werd langzaam vloed en het strand werd smaller en smaller. Wij zijn de kliffen opgelopen en vanaf daar was het uitzicht adembenemend. Tot slot langs de winkel gefietst en pasta gekookt op de camping. Onze laatste avond in Tracy-sur-Mer.
Alle foto’s zien van Tracy-sur-Mer….?
Klik hier!
Zomer 2018: Saint-Jouin-Brunaval (F)
Saint-Jouin-Brunaval (F) 15 juli – 19 juli 2018
Dag 7
De dagen bij Sangatte zaten er weer op. De tent en camper weer ingepakt en richting Saint-Jouin-Brunaval gereden. Rond 12:00 op een parkeerplaats een broodje gegeten. Het was lekker weer. Om half 2 kwamen we aan op camping Le Grand Hameau. Een leuke gemengde camping met trekkersplaatsen en stacaravans. Na het opzetten van de tent de fietsen gepakt en het strand opgezocht. Een leuk fietstochtje! Een gezellig en knus strandje tussen de kliffen. Bij aankomst op het strand stond er een bandje te spelen. Erg gezellig.
Uiteindelijk op het strand bij La Frite d’Or gegeten. Een heerlijk patatje! Na het eten moesten we weer een flink stuk omhoog fietsen. Een behoorlijke uitdaging. De extra calorieën van het eten waren in ieder geval snel verbrand. Rond half 9 waren we weer terug op de camping en hebben nog heerlijk buiten gezeten.
Dag 8
De zon stond hoog aan de hemel. Lekker buiten ontbeten en rond 10:00 uur op de fiets gestapt voor een strand ochtend. Deze keer besloten om de fietsen boven te laten staan en via de trappen naar het strand te lopen. Een behoorlijk afdaling, zeker als je slippers aan hebt. Tussen de vele kiezels een stukje zand gevonden om te liggen. Het werd vloed dus het water kwam langzaamaan weer dichterbij. Zwemmen is met kiezels en blote voeten altijd een pijnlijke ervaring. Rond 13:00 en een flinke klim onze fietsen weer gepakt en richting Mèmorial de Brunaval gefietst. Op deze plek hebben commando’s van de geallieerden delen van een Duitse radar weten te stelen. Het is een beetje vergane glorie helaas. Vanaf daar zijn we weer terug gegaan naar de camping. Boodschappen gedaan en voor het eerst onze barbecue gebruikt. ’s Avonds spelletjes gedaan bij de camper.
Dag 9
Vroeg opgestaan om de toeristen te kunnen ontlopen in Etretat. Rond 9:20 op de fiets gestapt en via diverse kleine dorpjes naar Etretat gefietst. Een prachtig dorpjes met prachtige kliffen. Het was eb dus konden we langs de kliffen lopen. Via een grot de andere kant van de klif bereikt. Hier moesten we middels een lang touw weer naar beneden. Heerlijk klauteren dus. Het ziet er allemaal prachtig uit. Verder lopen kon helaas niet meer. Het werd weer vloed en we moesten ook weer omhoog klauteren. Na het bezoeken van de onderkant van de kliffen ook omhoog geklommen. Hier genoten van een prachtig uitzicht. Daarna hebben we het dorpje zelf verkend en mooi authentiek Frans dorpje. Esther heeft een mooie hoed gekocht en ik vond het nu wel tijd voor waterschoenen. Bij de plaatselijke slager worsten gekocht en in de supermarkt nog wat boodschappen gedaan. Rond 14:30 weer op de fiets gestapt en we waren om 15:30 weer op de camping. ’s Avonds pasta gekookt.
Dag 10
Soort van uitgeslapen. Rond 09:00 ontbeten en tegen 11 uur richting Le Havre gefietst. Na 1,5 uur fietsen met enkele omleidingen, ivm werkzaamheden aan een tunnel, bij Docks Vauban aangekomen. Een groot winkelcentrum in de oude dokken van de haven. Na ons bezoek richting het centrum gelopen. Duidelijk is te zien dat Le Havre voor 80% verwoest is tijdens de oorlog. Veel naoorlogse bouw met veel beton. Zo lelijk dat het eigenlijk weer mooi is. Ook de kerk is geheel uit beton opgebouwd. Het ziet er van binnen indrukwekkend uit. Eerlijk is eerlijk het is geen gezellige sfeervolle stad. Rond 4 uur hebben we de fietsen weer opgezocht en via diverse omwegen weer de juiste weg gevonden richting de camping. Onderweg per toeval een Aldi tegengekomen en daar boodschappen gedaan voor de barbecue. Daar hebben we ’s avonds ook weer heerlijk van genoten.
Kamperen met kids 